W Kraju Basków , w regionie Lea Artibai, jednym z dystryktów prowincji Biskajskiej, leży miasto Lekeitio , „Szlachetne i Wierne Miasto”. Położone na wybrzeżu Zatoki Biskajskiej, miasto cieszy się popularnością wśród turystów ze względu na zachwycające krajobrazy.
Zobaczmy, co możemy dzisiaj zrobić i zobaczyć, przejdźmy się po Lekeitio.
lekeit
Ludzie zamieszkują ten obszar od dawna i wiadomo, że pod koniec I wieku osiedlili się tam również Rzymianie . Lekeitio zostało założone w 1325 roku przez Marię Diaz de Haro, Panią Biskajską, ale wkrótce doszło do konfliktów z sąsiadami o granice nowego miasta. Na szczęście Alfons XI rozstrzygnął sprawę kilka lat później, potwierdzając granice. W ten sposób mury zostały ostatecznie wzniesione, a rząd zaczął się organizować.
Uchwały miejskie Lekeitio są najstarszymi w regionie i regulują życie społeczności oraz wszystko, co związane z rybołówstwem i żeglugą. Dzięki dostępowi do linii brzegowej, rybołówstwo szybko stało się sercem gospodarki miasta, więc wkrótce zaczęły się rozwijać powiązane z nim gałęzie przemysłu (na przykład stocznie ).
Port, który funkcjonuje do dziś, został zbudowany w XV wieku, później przebudowany, a nawet na początku XX wieku. Cała ta działalność rybacka uczyniła z Lekeitio bardzo ważny port, drugi co do wielkości w prowincji . Dzisiaj możemy nie do końca zgadzać się z głównym celem połowów, ale wszyscy wiemy, że wieloryby były zawsze obiektem polowań i pożądania. Polowano na nie w średniowieczu i epoce nowożytnej, a działalność ta generowała tak duże dochody, że jedno z tych zwierząt widnieje nawet w lokalnym herbie.
Nie wszystko było różowe dla przemysłu rybnego w Lekeitio, a na przełomie wieków nastąpił lekki kryzys, ale na szczęście z pomocą przyszła turystyka . I tak dochodzimy do tego, co nas dzisiaj interesuje: co zobaczyć i zrobić w Lekeitio.
Turystyka Lekeitio
Po pierwsze: wizyta w historycznym centrum . Dziedzictwo historyczne jest wspaniałe: klasztory, pałace, wieże mieszkalne i kościoły. Spacer po jego ulicach to najlepszy sposób na odkrycie rybackiej i rzemieślniczej przeszłości tego pięknego średniowiecznego miasta.
Wizyta w Bazylice Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, pochodzącej z XV wieku i wzniesionej w stylu późnogotyckim, to obowiązkowy punkt zwiedzania. Jej największym skarbem jest XVI-wieczny flamandzki ołtarz gotycki, a następnie XII-wieczna rzeźba maryjna. Kolejnym pięknym budynkiem jest Ratusz , wzniesiony w XVIII wieku w stylu łączącym styl gotycki i renesansowy, oraz Pałac Uriarte , pochodzący z XVII wieku, choć wieża w jego centrum jest starsza. Ta wieża to Wieża Zahar , najstarsza budowla w całym mieście.
Kolejnym pałacem jest XVIII-wieczny Pałac Uribarria , a także Pałac Sosoaga i Pałac Oxangoiti . Znajdziemy tu również Pustelnię San Juan Talako, Kościół Kompanii San José, Wieżę Maguregi, latarnię morską i Pustelnię Santa Catalina oraz dwa place: Plac Niepodległości i Plac Arranegi.
Oczywiście nie możemy zapomnieć o starych murach przeciwpożarowych z XV wieku . Oryginały powstały w 1334 roku, ale pozostałości, które widzimy dzisiaj, pochodzą z XV wieku. Mają 1,70 metra grubości i dwa metry wysokości. Posiadały kwadratowe wieże obserwacyjne, ustawione jedna po drugiej, z których zachowała się tylko jedna, zwana Torrezar. Pozostałe fragmenty murów znajdują się obok Pałacu Uribari, pochodzącego z czasów monarchów katolickich.
Wszystkie te miejsca można zwiedzać z przewodnikiem , który należy zarezerwować z wyprzedzeniem. Wycieczki są dostępne dla grup liczących 15 lub więcej osób, a ceny wahają się od 4 euro za osobę dorosłą do 2 euro za dziecko. Można również wypożyczyć audioprzewodnik w czterech językach od wtorku do soboty za 5 euro.
Zbliżając się do rzeki Lea, natrafiamy na niezwykle cenny budynek – Stocznię Mendieta , symbol bogactwa minionej epoki. Ponieważ woda jest fundamentalnym elementem miasta, wizyta w latarni morskiej Santa Catalina jest koniecznością . To pierwsza widoczna latarnia morska w Kraju Basków, która stoi obok wieży obserwacyjnej. Obecnie mieści się w niej centrum informacyjne poświęcone nawigacji. Podczas wizyty można nawet wziąć udział w wirtualnym rejsie statkiem z Leikeitio do Elatxobe.
W centrum zatoki leży wyspa Garraitz, znana również jako San Nicolás . To mała, niezamieszkana wyspa o powierzchni zaledwie 6,50 hektara, co czyni ją naturalnym, pięknym miejscem. Obecnie jest to Park Archeologiczny, ponieważ wyspa pełniła różne funkcje w historii. Należy jednak pamiętać, że przypływy i odpływy występują co sześć godzin, więc łatwo tam utknąć.
Plaża Isuntza skrywa dziwną i magiczną historię: legenda Aitxitxa Makurra opowiada o kapitanie statku z Lekeitio, który doznał zawału serca w porcie i marynarze musieli się nim zająć. Podczas gdy to robili, mężczyzna ubrany na czarno najwyraźniej przeszedł obok i poinstruował jednego z nich, jak go uratować. Kapitan przeżył, a dziwny mężczyzna powiedział mu, że odtąd poświęci się leczeniu ludzi, ale zawsze, ale to zawsze powinien sprawdzać dach. Gdy zobaczy tam rosnące chwasty, powinien udać się na plażę.
Marynarz żył 90 lat i przez cały ten czas opiekował się chorymi. Kiedy skończył 90 lat, zobaczył trawę na dachu, pożegnał się z rodziną i poszedł na plażę. Tam zobaczył człowieka w czerni, samą Śmierć, która przekręciła go w kamień. A dzisiaj, w zależności od ilości piasku na plaży, można zobaczyć skałę zwaną „Aitxitxa Makurra”, czyli pochylony dziadek.
Port Leikeitio , jaki znamy dzisiaj, nabrał kształtu w XIX wieku. Nazywa się Puerto Contramaestre Txatxo Kaika, nawiązując do jednego z lokalnych żeglarzy, który towarzyszył Kolumbowi w podróży do Ameryki. Znajduje się tu kilka połączonych ze sobą doków i falochronów, a także można zobaczyć domy Arranegi, które przed budową portu sięgały albo do piasku, albo do morza, w zależności od przypływu.
Ulica Arranegi jest urocza, ozdobiona kilkoma okazałymi rezydencjami wybudowanymi między XVI a XVII wiekiem, a także domami rybaków. Kramy rybne znajdowały się na małym placu Arranegi, gdzie ulica się rozszerza. Na koniec zawsze można wybrać się na spacer brzegiem rzeki Lea lub podążać Szlakiem Wina i Ryb, a także Szlakiem Nadmorskim.