Dura Europos, najstarsza synagoga i kościół na świecie

Synagoga Dura Europos

No cóż, to nie jest najlepszy czas na wizytę w Syrii , ale gdy sytuacja się uspokoi, być może uda się zaplanować podróż. Syria to kraj przesiąknięty historią, a tutaj, niedaleko wioski Salhiyé, leży Dura-Europos, gdzie znajduje się najstarszy kościół na świecie . To otoczone murami miasto, zbudowane na 90-metrowym klifie z widokiem na Eufrat, zostało zbudowane w 303 roku p.n.e. przez jednego z następców Aleksandra Wielkiego, aby kontrolować przepływ rzeki i stanowić część sieci kolonii wojskowych.

Później zostało odbudowane jako miasto helleńskie w II wieku pne, aż stało się kosmopolitycznym miastem, w którym mieszkali razem chrześcijanie i Żydzi. Podbity przez Rzymian w 165 rne około 200 r. Zbudowano starą synagogę i kościół. Pół wieku później miasto zostało opuszczone, a piasek pokrył je prawie na zawsze. To wojska brytyjskie znalazły ją w środku arabskiej rewolucji krótko po pierwszej wojnie światowej. W latach dwudziestych XX wieku zaalarmowano amerykańskiego archeologa, a pierwsze wykopaliska, amerykańskie i francuskie, miały miejsce między latami dwudziestymi a trzydziestymi XX wieku. Ruiny, choć nie są uderzająco piękne, są tak stare i znaczące, że zapierają dech w piersiach. Znaleziono inskrypcje w wielu starożytnych językach, są tam budynki sakralne i trzy zadaszone domy, które ostatecznie przekształcono, jeden na synagogę, a drugi na kościół. Obie są najstarsze na świecie.

Twardy europos

Synagoga datowana jest na 244 r. n.e., a jej wewnętrzne malowidła ścienne przeniesiono do Narodowego Muzeum Damaszku . Kościół został rozebrany i zrekonstruowany na Uniwersytecie Yale w latach 30. XX wieku, a niewiele z niego pozostało w Dura-Europos. Malowidła ścienne pochodzą z lat 232–256 n.e. i reprezentują jedne z najwcześniejszych dzieł sztuki chrześcijańskiej. Oczywiście, znajdują się tam również świątynie pogańskie. Dotarcie tam nie jest łatwe, ponieważ miejsce jest odległe i położone bliżej granicy z Irakiem, więc można je zwiedzać tylko w ramach wycieczki. Pisząc to, nie mogę powstrzymać się od ubolewań nad losem, jaki spotkał te archeologiczne skarby. Ileż grabieży dokonały mocarstwa kolonialne na skarbach, które do nich nie należały!

Zdjęcie: via Floornature

Zdjęcie 2: za pośrednictwem Peculiars serwisu Counterlight


Dodaj jako preferowane źródło w Google