Tysiące ludzi codziennie jeździ metrem w Madrycie, aby poruszać się po stolicy Hiszpanii. To najszybszy środek transportu i jeden z najlepszych podmiejskich na świecie. Król Alfonso XIII zainaugurował pierwszą sekcję, która połączyła Sol z Cuatro Caminos w październiku 1919 roku i od tego czasu nie przestała rosnąć.
Jednak madryckie metro to coś więcej niż tylko środek transportu . Choć może się tak nie wydawać, to także niezwykłe muzeum, skrywające fascynujące skarby czekające na odkrycie przez spieszących się podróżników. Poniżej prezentujemy niektóre z nich, abyś następnym razem, gdy będziesz podróżować metrem, mógł zatrzymać się i kontemplować, jeśli zechcesz, fragment naszej historii.
Historia metra w Madrycie
17 października 1919 roku król Alfons XIII zainaugurował pierwszą stację metra w Madrycie : Cuatro Caminos. Piętnaście dni później ponad 50 000 pasażerów, którzy odbyli inauguracyjną podróż, odkryło, jak ich zwykły czas podróży został skrócony z pół godziny tramwajem do dziesięciu minut metrem. Był to środek transportu przyszłości i choć początkowo budził wiele podejrzeń, jego sukces był natychmiastowy.
Dwa lata później przybyła pierwsza rozbudowa Atocha, aw 1924 r. Uruchomiono linię 2 między Sol a Ventas. W tym czasie zaczęły pojawiać się pierwsze bilety w obie strony i pierwsza winda, które okazały się płatne.
Nawet wojna domowa nie zdołała powstrzymać jego postępu. Kilka tygodni po wybuchu konfliktu otwarto linię nr 3 między Sol a Embajadores. Została ona jednak niemal natychmiast zajęta i musiała zostać zamknięta, podobnie jak linia Goya-Diego de León (obecnie linia nr 4). W tym okresie wagony na zmianę przewoziły mieszkańców i trumny na cmentarze na wschodzie, a tunele służyły jako schrony podczas bombardowań.
W okresie reżimu Franco i wraz z późniejszym wzrostem demograficznym w latach sześćdziesiątych XX wieku platformy linii 60 zostały przedłużone z 1 do 60 metrów. Podczas tej reformy stacja Chamberí została zamknięta, ponieważ zmiany nie mogły być przeprowadzone tak, jak na zakręcie.
W późniejszych latach madryckie metro przeżywa wielki rozwój. Linia 1960 została zainaugurowana w 5 r., Aw 1974 r. Linia 7 między Pueblo Nuevo i Las Musas. Później dotarłaby linia 6 (okrężna), stara 8 (która jest obecnie częścią 10 i która tworzyła trasę Nuevos Ministerios-Fuencarral) i 9, którymi pokonano 100 kilometrów, gdy otwarto odcinek Plaza Castilla-Herrera Oria w 1983 roku.
W latach 90. rozpoczęła się budowa linii 8 i 11, a madryckie metro przygotowywało się do opuszczenia stolicy i przeniesienia się w kierunku Arganda del Rey i Rivas Vaciamadrid.
Obecnie Metro dociera do 12 gmin, a każdy Madryt ma stację 600 metrów od domu. Ponad dwa i pół miliona ludzi codziennie korzysta z tego środka transportu, który teraz, poprzez linię 12, łączy również Alcorcón, Fuenlabrada, Getafe, Leganés i Móstoles.
Madryckie metro jest obecnie jednym z wiodących systemów metra na świecie i w porównaniu z systemami w innych głównych stolicach Zachodu wyróżnia się czystością, bezpieczeństwem i nowoczesną infrastrukturą. To, co zaczęło się jako niewielki projekt mający na celu poprawę mobilności mieszkańców Madrytu, jest obecnie jedną z największych sieci metra na świecie, obok sieci w Nowym Jorku, Londynie i Paryżu.
Metro de Madrid, niesamowite podziemne muzeum
Madryt to tak interesujące miasto, że kryje w sobie tajemnice nawet pod ziemią . Wystarczy przejechać się jego metrem, żeby się o tym przekonać.
Na przykład, jeśli kiedykolwiek podróżowałeś linią 1 i przejeżdżałeś przez stacje Bilbao i Iglesia, zauważyłeś starą stację, na której pociąg się nie zatrzymuje. Jest ona znana jako „stacja widmo”, ale jej prawdziwa nazwa to Chamberí i była jedną z ośmiu stacji tworzących tę linię na początku XX wieku.
Metro w Madrycie | Stacja Chamberí
W 1966 roku planowano zwiększyć liczbę wagonów na linii, ale ponieważ perony nie mogły zostać powiększone, aby pomieścić pociągi, stacja została zamknięta ze względu na bliskość innych stacji. Zaprojektowana przez architekta Antonia Palaciosa, stacja pozostawała nieużywana przez ponad czterdzieści lat i, pomimo zamurowania, została zdewastowana. W 2006 roku rozpoczęto projekt renowacji stacji, mający na celu odrestaurowanie jej i utworzenie bezpłatnego muzeum prezentującego historię metra w początkach jego istnienia.
Z drugiej strony, sztuka zajmuje również ważne miejsce w madryckim metrze . Na stacji Retiro (linia 2) jeden z peronów zdobią murale znanego rysownika Antonia Mingote. Na stacji znajduje się również sala wystawowa, w której odbywają się czasowe wystawy fotografii i malarstwa.
Na stacji Goya (linie 2 i 4) znajduje się również prawdziwe muzeum dla miłośników malarstwa. Na peronie linii 4 znajdują się kopie kilku rycin oprawionych w białą obwódkę Francisco de Goya. W sumie osiemdziesiąt reprodukcji autorstwa aragońskiego artysty, które odpowiadają cyklom Los Caprichos i Tauromaquia. Bez wątpienia to dobry sposób na zabawę, gdy pociąg dojeżdża na stację.
Archeologia ma również swoje miejsce w madryckim metrze . Stacje metra Ópera i Carpetana są tego dowodem. Na tej pierwszej odkryto i zabezpieczono pozostałości archeologiczne z XVI i XVII wieku, które obecnie stanowią część największego podziemnego muzeum archeologicznego stolicy. Pozostałości pochodzą z fontanny i akweduktu Amaniel.
W drugiej skamieniałości znaleziono przy okazji wykopalisk pod budowę wind w 2008 roku. Należą one do środkowego miocenu, a konkretnie do rodzajów takich jak Anchitherium, Amphicyon czy Cheirogaster. Dziś można zobaczyć repliki tych skamieniałości przez cały sezon, ponieważ są one wystawione w gablotach wraz z panelami objaśniającymi.
Ciekawostki metra w Madrycie
- Prace nad instalacją sieci metra w Madrycie rozpoczęły się 19 września 1916 r. Trzy lata później król Alfonso XIII zainaugurował ten nowoczesny środek transportu.
- Pierwszy bilet na madryckie metro kosztuje 15 centów w jedną stronę. Godziny otwarcia trwały od 6:20 rano do 2:00 w nocy.
- Długość wszystkich linii to 324 kilometry, czyli tyle siódma co do wielkości sieć metra na świecie za Moskwą, Tokio, Paryżem, Londynem, Szanghajem i Nowym Jorkiem.
- Stacja, na której zbiega się najwięcej linii, to Avenida de América z czterema w sumie.
- Linia, na której znajduje się najwięcej stacji, ma numer 1 z 33 przystankami, ale najdłużej jeździ linia 12, obejmująca łącznie 40,96 km.
- Jedną z charakterystycznych cech Metro de Madrid jest to ich pociągi jeżdżą po lewej stroniea, kiedy większość hiszpańskich infrastruktur kolejowych robi to po prawej stronie.
- Stacja Alto del Arenal (linia 1) jest znacznie ważniejsza niż się wydaje, ponieważ znajduje się tam Central Post, który kontroluje wszystko, co dzieje się w madryckim metrze.